Tiba-tiba malam tok aku rasa cam semacam jak... mungkin apa yg terjadi d depan mataku mengingat kan aku kepada sejarah silam...
War.... walaupun mek sik pernah komen blog ktk, tapi mek akan selalu ada masa utk mengikuti perkembangan ktk. mek tauk apa yg ktk rasa kenek tok. mun boleh mek mauk tepon ktk hari2. tapi bila mek call jak mesti ktk sik angkat tepon, mek sik salah kan ktk maybe ktk busy....mek cuma worried ngan ktk. ukan sik dpt msg pun, tapi mek rasa bila mek dengar suara ktk bruk mek rasa lega.... anyway...mek selalu doa utk ktk yang terbaik. semoga satu hari kelak ktk akan d beri hidayah utk semua persoalan yg ktk alami sekarang. walaupun mek bukan tempat ktk meluah, tapi mek boleh rasai keresahan dan kegelisahan d hati ktk....i always pray for u dear.....
utk diri mek pun..... entahlah...kadang2 mek sik tauk polah apa atau nak carik apa? sometime mek rasa bersalah ngan semua org.... terutama ngan N dan M. mek kalau boleh mauk jak lari dari kehidupan ktk org. tapi apa daya mek... bila mek bertekad....????? bila mek pasrah....???? bila menangis....????? bila mek susah hati....????? bila mek jatuh.....???? bila mek sakit.....???? bila mek sedih....????? bila mek ketawa....??? bila mek bahagia.....?????
semua tok sik ada jawapan....
hopely apa2 pun yg terjadi pas tok mek akan dpt mengatasinya secara profesional....
